Ένα μεγάλο «μπράβο» αξίζουν οι μαθητές του Γυμνασίου Ιωλκού για την όμορφη πρωτοβουλία που πήραν να οργανώσουν ένα αποκριάτικο δρώμενο την Παρασκευή 16/2/2018. Μέσα σε λίγα λεπτά, με τη φαντασία και τη δημιουργικότητά τους, οι μαθητές, της γ’ κυρίως τάξης, ζωντάνεψαν έναν «παραδοσιακό» γάμο. Η νύφη στολίστηκε με το δαντελένιο  νυφικό της γιαγιάς, ο γαμπρός ετοιμάστηκε, ρυθμίστηκαν οι λεπτομέρειες (στέφανα, ανθοδέσμη), οι ρόλοι μοιράστηκαν (παπάς, κουμπάροι, μουσικοί, καλεσμένοι) και όλοι συμμετείχαν με πολύ ενθουσιασμό. Με τη γαμήλια πατινάδα η νύφη οδηγήθηκε στην εκκλησία, όπου την περίμενε ο γαμπρός. Μετά από σύντομη, ξεκαρδιστική τελετή, οι νεόνυμφοι έσυραν το χορό. Με παραδοσιακά, νυφιάτικα τραγούδια άναψε το γλέντι, ενώ  ομάδα  παιδιών με την καθοδήγηση της κας Γιαννακού χόρεψαν χορούς από διάφορα μέρη της Ελλάδας. Το ξεφάντωμα συνεχίστηκε με μοντέρνα τραγούδια, ελληνικά και ξένα. Αφού τακτοποίησαν την αίθουσα εκδηλώσεων, οι μαθητές αποχώρησαν κουβαλώντας όμορφες εικόνες που θα τους συντροφεύουν ως γλυκιές αναμνήσεις στην ενήλικη ζωή τους.
Και του χρόνου και καλή σαρακοστή!
Είναι εντυπωσιακό πως η παράδοση περνάει στο αίμα των παιδιών και πόση ανάγκη νιώθουμε να την κρατήσουμε ζωντανή, προσαρμόζοντάς την ασφαλώς στη σύγχρονη πραγματικότητα. Αυτήν ακριβώς την επιθυμία θέλαμε να προβάλουμε και να ικανοποιήσουμε υλοποιώντας  ένα πολιτιστικό πρόγραμμα που φέρνει κοντά τους μαθητές με τον θησαυρό της πολιτιστικής μας κληρονομιάς. Ειδικά για την περίοδο της Αποκριάς, σε κάθε γωνιά της Ελλάδας, αλλά και στον τόπο μας αναβιώνουν πολλά έθιμα.
Οι μαθητές  παρατηρούν:
Το καρναβάλι είναι μια γιορτή που έχει τις ρίζες του στις διονυσιακές τελετές της αρχαίας Ελλάδας που έχουν σχέση με τη γονιμότητα και την αναγέννηση της φύσης. Απαραίτητο στοιχείο η μεταμφίεση, η μέθη, ο χορός και το τραγούδι. Εκτός από μια θαυμάσια ευκαιρία για ξεφάντωμα, τα έθιμα ενώνουν τους ανθρώπους της κοινότητας σε ένα πάνδημο πανηγύρι. Όπως παρατηρούν οι λαογράφοι, τα αποκριάτικα δρώμενα είναι ένας τρόπος να μυηθούν οι νεότεροι στην ενήλικη ζωή, να ενημερωθούν για θέματα απαγορευμένα στις παλιότερες, αυστηρές και συντηρητικές κοινωνίες. Έτσι εξηγούνται οι βωμολοχίες, τα σκωπτικά τραγούδια, οι άσεμνες χειρονομίες και τα πειράγματα. Σήμερα φαίνεται οξύμωρο και αντιφατικό το γεγονός ότι νέα,  μορφωμένα παιδιά αισθάνονται την ανάγκη να γυρίσουν στον τόπο τους για να κρατήσουν ζωντανά έθιμα που είδαν από τους παλιότερους. Με μεγάλο σεβασμό και υπερηφάνεια φορούν δέρματα ζώων, παραδοσιακές φορεσιές και κουδούνια, μαθαίνουν τραγούδια και χορούς και συμμετέχουν στις γιορτές με γνώση και συνείδηση προσθέτοντας και τη δική τους αισθητική αξία.